P. Timmermans ©

DE PEDAGOGISCHE VISIE VAN N. PERQUIN (NL):

HET SAMENZIJN VOEDT OP

TERUG NAAR INLEIDING PED.VISIES

Voor Perquin is opvoeden in de eerste plaats een levenssituatie die voortvloeit uit de natuurlijke menselijke relatie. Opvoeden gaat niet enkel om momenten van opvoeden die relatief zeldzaam zijn in het geheel van de opvoeding. Want globaal zit er in opvoeden geen lijn. Opvoeding is geleide groei die gestalte krijgt door 1. het specifiek gezinsmilieu; 2. de persoon van die vader en die moeder; 3. het geboortenummer van het kind; 4. de drang naar zelfstandigheid; 5 het verantwoordelijkheidsbesef .

Opvoeden is op de eerste plaats geen reeks activiteiten maar bestaat primair uit het deelgenoot zijn van een pedagogisch geprepareerd milieu. Voor Perquin is het samenzijn in een pedagogische relatie niet slechts een aanloop tot het eigenlijk opvoeden. Het pedagogisch geprepareerd milieu behoort tot de kern van de opvoeding.

In wezen gaat het voor Perquin om een situationeel gebeuren. Dit niet-intentioneel gebeuren noeemt hij functionele opvoeding.

Als we tot de kern van het verschijnsel opvoeding (volgens Perquin) doordringen, stoten we op de opvoedingsrelatie die gekenmerkt is

langs de kant van de ouders door: dienstbaarheid, invoelvermogen, vernatwoordelijkheidszin

en

langs de kant van het kind door: hulpbehoevendheid en de wil om zich door te zetten (IK-drang).

Te grote hulpbehoevendheid leidt tot verwenning of afstomping (hospitalisme).

De ouders en het kind zijn op elkaar aangewezen, hebben elkaar nodig.

De ouders kunnen de lokroep van opvoedersliefde niet weerstaan.

De kinderen zoeken steun bij de ouders.

De sfeer, de verstandhouding, het klimaat is voor Perquin geen extraatje maar een essentieel bestanddeel van de opvoeding.


TERUG

 TERUG NAAR HOOFDPAGINA   

 TERUG NAAR INDEX ALG. PEDAGOGIEK

TERUG NAAR VISIES IN DE PEDAGOGIEK    

ALL RIGHTS RESERVED © P. Timmermans